Πέμπτη, Μαΐου 19, 2016

I love this game.

Προς το τέλος άλλης μιας εξαιρετικά βαριεστημένης και ανούσιας μέρας στην δουλειά σκόνταψα πάνω σε

αυτό

Ακολουθεί βιωματικό ποστ.

Το 1986 ήμουν πολύ μικρός για να παρακολουθώ το μουντιάλ στο μεξικό
Το 1987 θυμάμαι μόνο το "κομμούνια κομμούνια σας κάναμε σαπούνια" και το πρώτο μου σιδερότυπο απο το μπλεκ με τον πελεκάνο
Το 1988 έκανα τον ντασάεφ για τα τοπικά του ζαγκλιβερίου
Το 1989 έμαθα οτι βγήκαμε 2οι σε ένα νοσοκομείο της μόσχας πέντε μέρες μετά
Το 1990 γέλασα με τον σκορπιό του Χιγκίτα ,αγάπησα τον Γκοικοτσέα και σεβόμουν τον Σίλτον

Το 1991 αγάπησα το μπάσκετ

Ενώ προσπαθούσα να αποφύγω για δεύτερη φορά την οστεομυελίτιδα στο πόδι όλη η πόλη ζούσε μόνο για ένα ματς.Στο ασανσερ προς το χειρουργείο ο τραυματιοφορέας,ξάδερφος κάποιου γνωστού αθηνέζου προπονητή όπως θυμήθηκε σήμερα ο πατέρας,μου έταξε πως θα με πήγαινε στον αγώνα να πανηγυρίσουμε τον τίτλο του ΠΑΟΚ.
Τους δύο πρώτους αγώνες τους είδα στο νοσοκομείο Παναγία με τηλεόραση που νοικιάσαμε απο το κυλικείο για 500 δραχμές μετά απο δικιά μου απαίτηση.
Βγαίνοντας απο το νοσοκομείο οι γιατροί ήδη έχουν ξεκόψει τρέξιμο μπάλα μπάσκετ και κάθε παιδική δραστηριότητα οπότε μόνη επιλογή οι βιντεοκασέτες και τα 2 εναπομείναντα ματς

Τουλάχιστον γλίτωσα την καζούρα μετά με το θρυλικό "πότε ; Ποτέ"

Ο αγώνας εδώ.

Thessaloniki Blogs
Weather by Freemeteo.com