Δευτέρα, Νοεμβρίου 04, 2013

Λιώνοντας μόνος μου.



ΤΙ ΑΡΩΜΑ, ΤΙ ΜΕΘΗ ΑΥΤΗ Η ΛΙΑΚΑΔΑ
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΠΡΙΝ ΤΥΦΛΩΣΕΙ Η ΣΚΟΤΕΙΝΙΑ
ΚΑΙ ΠΟΝΕΜΕΝΟΙ ΘΡΗΝΟΙ ΑΠ ΤΟΝ ΚΑΙΑΔΑ
ΔΩΣΟΥΝ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΑΣΧΗΜΗ ΘΩΡΙΑ
ΠΩΣ ΞΕΨΥΧΩ, ΚΑΙ ΛΙΩΝΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ
ΑΓΚΟΜΑΧΩ, ΒΟΥΤΩ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
ΤΙ ΣΙΩΠΗΛΟ, ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟΣ
ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ

ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑ! ΠΩΣ ΜΕ ΘΩΡΟΥΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΑΤΙΑ
ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ! ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΦΩΣ, ΚΡΑΥΓΕΣ ΜΟΝΑΧΑ
ΠΟΥ ΝΑΙ ΟΙ ΘΕΟΙ ΠΟΥ ΣΥΓΧΩΡΝΑΝΕ
ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΚΡΑΤΑΝΕ

ΤΟ ΑΨΥΧΟ ΚΟΡΜΙ ΜΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ
ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΦΙΓΓΩ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ
ΜΑ ΣΑΝ ΔΕ ΝΙΩΘΩ ΤΙΠΟΤΑ ΟΥΡΛΙΑΖΩ!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΤΟ ΤΑΙΡΙ ΜΟΥ


Το δίμηνο Οκτώβρη Νοέμβρη είναι αφιερωμένο στην κατάθλιψη και στην ταβανοθεραπεία.
Είναι το δίμηνο που τα πρώτα κρύα (βροχές δεν είχαμε ακόμη) κάνουν την μοναχικότητα απάλευτη
Μόνη λύση η Συντροφικότητα,ψάχνοντας καθένας τον άνθρωπο του.

Έως τότε κάθε πρόβλημα γιγαντώνεται ,κάθε δυσκολία φαντάζει βουνό.

Καλό κουράγιο σε όλους μας τους μοναχικούς ταξιδιώτες.
Thessaloniki Blogs
Weather by Freemeteo.com