Κυριακή, Μαρτίου 17, 2013

Jogo_Bonito

Προσοχή ,πρέπει πρώτα να διαβάσεις αυτό : Η πρώτη φορά στο γήπεδο | el sombrero

να κλάψεις

να κοιτάξεις αμήχανα δίπλα σου ότι δεν σε πρόσεξε κανείς

να βρεις δικαιολογία αν σε προσέξανε

να θυμηθείς την δικιά σου πρώτη φορά

εμένα ήταν ένα ματς Αρη - Ολυμπιακός βόλου 0-0
(μάλλον κάπου ανάμεσα στο 1985-88)

Ο πατέρας παλιός Αρειανός απογοητευμένος που ο γιος μάλλον το γυρνάει
σε Παοκτζης αποφασίζει ένα ανοιξιάτικο μεσημέρι Κυριακής να πάει τον γιο του
στο γήπεδο μπας και...

Οι αναμνήσεις θαμπές (έχω και μια ηλικία)
- είσοδος στη θύρα 3 με πολυκοσμία και στριμωξίδι
-συζήτηση με τον αστυνομικό για το αγαπημένο μου παγουρίνο
-Τα συνθήματα δεν τα θυμάμαι ,αλλά λόγω του αποτελέσματος θυμάμαι την μουρμούρα
-Ο Ντίνος ο Κούης που ο πατέρας μου αναπαριστούσε τα μυθικά του ματς αποδείκτικε  ένα βαρύ κουρασμένο λίμπερο που ανέβαινε σπάνια για κανένα βρωμόσουτο
-Το θεαματικό "πέταμα" του φελιζόλ για εφέ στο τέλος

επόμενη ανάμνηση μου είναι η εκτός έδρας πορεία μας για ένα Ηρακλής-Άρης 3-1
το μόνο που θυμάμαι είναι οτι εκεί αγάπησα το ποδόσφαιρο λόγω της ατμόσφαιρας του γηπέδου
(ήταν γεμάτο) και τον Καρκαμάνη (τερματοφύλακας του Αρη που έφαγε το κράξιμο για τα τρία γκολ)

Παραδόξως δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο μου ματς στην τούμπα.
άλλωστε αυτό που μετράει είναι η πρώτη φορά με τον πατέρα.

Η μπαλίτσα είναι πάθος , σε οδηγεί να στηρίζεις τον πάμπλο τον γκαρσία και όχι κάποιον Δώνη



η μπαλίτσα είναι ποίηση /τέχνη / μεγαλείο



η μπαλίτσα αποβάλλει τα εκτρώματα


παραπάνω δεν θα πω με καλύπτει αυτό :
Η ανοησία του Κατίδη και η χαμένη ευκαιρία | Guests Editors | LiFO

και αυτό :

Original σε Κατίδη: "Ρε τιποτένιε ξευτίλα, δεν συγχωρείται με τίποτα"! | sportdog.gr

1 Comments:

Blogger Mousel said...

Το βιντεάκι απλά είναι επικό.
Εγώ από την άλλη δεν θυμάμαι πιο ήταν το πρώτο παιχνίδι που πήγα στο γήπεδο. 1 παιχνίδι είναι το παλαιότερα που θυμάμαι. Σεζόν 1987-1988: ΠΑΟΚ-ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ 4-1. Έχουμε πάει μεσημεράκι Κυριακής με τον πατέρα μου και τον μεσσαίο αδερφό μου στην Τούμπα και μπήκαμε στη 6. Ο κόσμος ήταν τόσος που σταματήσαμε με το που περάσαμα την είδοσο και ήμασταν σε όλο το ματς γονατιστοί στον κεντρικό διάδρομο της κερκίδας. Προηγήθηκε ο Παναθηναϊκός και ο Σαραβάκος έκανε μια χειρονομία προς την 4, οπότε έγινε ο χαμός! Βέβαια τότε η ομάδα είχε παίχτες με cojones οπότε μέχρι να τελειώσει το ημίχρονο τους είχαμε βάλει 3 γκολ και άλλο ένα με το που ξεκίνησε το δεύτερο. Τέλος πάντων οι αναμνήσεις από εκείνες τις επισκέψεις στο γήπεδο είναι πραγματικά ξεχωριστές, αλλά η αίσθηση της Τούμπας είναι πάντα ζωντανή όποτε και να πηγαίνω οπότε δεν μελαγχολώ. Πολύ ωραίο ποστ φίλε!

9:50 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

Thessaloniki Blogs
Weather by Freemeteo.com