Τετάρτη, Ιουνίου 29, 2011

ΤΑΝΚΣ



Μπλεγμένος σε Μακροπρόθεσμα πλάνα
Μεσοπρόθεσμες πράξεις
και Βραχυπρόθεσμο σχεδιασμό.
Μήπως τα τανκς είναι λύση;


αναφέρομαι σε μένα.

πρέπει να γίνω στοιβαρός

απόλυτος

άτρωτος.

αναφέρομαι και γενικότερα.

αλλά τα τανκς είναι απλώς μια λέξη.
εσύ βάλε οτι θές
και σε μένα και γενικά

το ζητούμενο είναι η λύση
και οχι η συζήτηση του μέσου.

Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2011

Summer 2011



και να που μπήκαμε και στο καλοκαίρι και επίσημα.

εσύ κάθεσαι στην ξαπλώστρα σου και χαζεύεις την εναλλαγή απο τα παιδάκια
του πρωινού μπητσόμπαρου
στις μεσημεριανές καφετί αγουροξυπνημένες μπίμπο
με πατσοκίλια κάτω απο το παρεό
που τις συνοδεύουν άλλα πατσοκοίλια
μα χαημαλιά στο στήθος.

δεν υπάρχουν μυστικά στην παραλία
δεν υπάρχουν υπεκφυγές

θέλεις να νιώσεις και εσύ έτσι
οπότε παραγγέλνεις τα σουβλάκια σου
μαζί με το κούμπα λίμπε
για να ξεχαστείς και να σε ξεχάσουν.

δεν υπάρχουν τρόποι
δεν υπάρχουν μη

ο δίπλα σου διαβάζει μια λερωμένη απο το μελάνι εφημερίδα
σκέτο χαρτί καλοκαιριάτικα έχει μεγαλύτερη αξία.
ο χωροχρόνος το καλοκαίρι χάνεται στην δίνη του μπητσόμπαρου

δεν υπάρχουν νέα
δεν υπάρχουν εξελίξεις

και χαζεύεις την θάλασσα
βουτάς
και περιμένεις όταν ανέβεις στον αφρό
να σε περιμένει ένα χαμόγελο
για να σου θυμίσει πως όταν τσαλαβουτάς κάνεις σαν παιδί.

αλλά βγαίνεις στην επιφάνεια
και θες να ξαναγίνεις παιδί
να μετράς παγωτά
μπάνια
καινούργιους φίλους που έκανες στην δίπλα σκηνή.

δεν υπάρχει όμως χαμόγελο
δεν υπάρχει παιδική ηλικία

θα γυρίσεις πίσω στο σπίτι
και απο δευτέρα θα ξαναρχίσεις να φτιάχνεις την ζωή σου
για να σε αρέσει τον σεπτέμβρη

ή έστω να βρείς μία που της αρέσεις και τους 12 μήνες
ή έστω δεν σε αποφεύγει

ή έστω θα προσπαθείς να φτιάχνεις.
μέχρι τον επόμενο Ιούνη...

Τρίτη, Ιουνίου 14, 2011

ορόσημο...




στην αρχή καταλάβαμε οτι κάτι κάνουμε ...

μετά πιστέψαμε στις δυνάμεις μας...


ωσπου καταλάβαμε οτι η κορυφή είναι δική μας.






και μετά ήρθε ο λογαριασμός...




ας πρωτοπορήσουμε λοιπόν...





ΠΑΜΕ.!!

Σάββατο, Ιουνίου 11, 2011

Δεν υπάρχεις... (;)




Μα πώς γίνεται αυτό, το μικρό πετραδάκι
να βαραίνει σαν βράχος την ανόητη καρδιά μου;
Να με κάνει να χάνω την πιο όμορφη νύχτα
τ' αστέρια να πέφτουν νεκρά εδώ μπροστά μου...

Ενώ μπορώ ν' ανοίξω την πόρτα,
να τρέξω στους δρόμους που οδηγούνε σε σένα
Εγώ στέκομαι εδώ, κοιτάω στο κενό και
καπνίζω λουλούδια από καιρό πεθαμένα...

Πώς μπορεί αυτό το ψέμα που ζω κάθε βράδι
να με σέρνει τη νύχτα να πίνω σκοτάδι;
Μ' αυτούς που χρόνια μπροστά στον καθρέφτη
περιμένουν -μα όχι- ούτε απόψε δε θα 'ρθει...

Η πόρτα κλείνει, η γιορτή τελειώνει
έξω στο δρόμο το φως με τυφλώνει και
βγαίνω στο δρόμο που βγάζει απ' την πόλη
λίγο προτού να ξυπνήσουνε όλοι...

Πώς μπορεί αυτό το ψέμα που καίει την καρδιά μου
να σε φέρνει κοντά στα όνειρά μου;
Απλώνω το χέρι, μα πώς να σε φτάσω;
Αφού δεν υπάρχεις, δε θα σε χάσω ποτέ...

Αφού δεν υπάρχεις, δε θα σε χάσω ποτέ...

Δεν υπάρχεις...
Thessaloniki Blogs
Weather by Freemeteo.com