Δευτέρα, Απριλίου 18, 2011

Ένας απλός άνθρωπος.




Ο φίλος μου ο Αντώνης συχνά με μαλώνει.
πρέπει να ζείς .
να κάνεις νέα πράγματα
να ταξιδευεις σε νέα μέρη
να κυνηγάς το άγνωστο.
να μην κολλάς.

εμένα με αρέσει όμως.
που πηγαίνω κάθε σάββατο στην υπόγα.
τα σχέδια μπλέκονται με τα όνειρα μου
συζητάω για τους έρωτες άλλων ενώ εγώ μπακούρι.

γιατί υπήρχαν και άνθρωποι διαφορετικοί

άνθρωποι που θέλανε να πηγαίνουνε βόλτες με την βάρκα τους
τα καλοκαίρια μαζεύαν τις παρέες τους και κάνανε συναυλίες
βολεμένοι σε ένα στούντιο
αλλά παντού
σε αναμνήσεις δικές μας.

πρέπει να βγεί το καρό όταν πέφτει στην λάσπη.
αλλά το καρό είναι χρήσιμο όσο έχει και πράγματα και κόσμο
να μετακινεί...

Δευτέρα, Απριλίου 11, 2011

Και περάσαν οι μέρες...



Κυριακή : Λαμπρός ήλιος ,ένας αέρας κουνάει την τέντα.Ο Παοκ μαλακίζεται,η διάθεση δεν υπάρχει.Σιωπή συνέχεια.
μόνο σκέψεις,
αν μιλούσα στον εαυτό μου θα ήταν καλύτερα.

Σάββατο : Ξύπνημα με βήχα,καμπανάκι.
Ξαφνικά πατιέται το γκάζι.ήλιος - παραλία - παρέα
πως να παραμείνεις σοβαρός;
στο βάθος του μυαλού το "γκομενικό"
ως το βράδυ η φωνή αργοπέθανε μαζί με σκέψεις/όνειρα/φαντασιώσεις/πόθους.

Παρασκευή : Σε έχω ερωτευτεί,όχι όπως το λένε οι κιουρ αλλά εγώ έτσι κι αλλιώς έχω καιρό να το πω.
δουλειά φαί ύπνος σωματείο.
Η γίογκα ας περιμένει μια βδομάδα...(το απωθημένο της παρασκευής είναι να κάνω σχέδια για την άλλη βδομάδα)
Ποτό με την παρέα / γέλιο / ατάκες / ματιές . η καθημερινότητα γίνεται παρελθόν.

Πέμπτη : δουλειά αλλά και ήλιος ,προσποιούμε πως πήγε ήδη σάββατο

Τετάρτη : ξύπνημα με άγχος λίγο τρέξιμο κεφαλόπονο και κάτι τσιμπηματάκια στον λαιμό.

Τρίτη : Μετά από το ημερομίσθιο της δουλειάς και το πιλάτες πρέπει να σκεφτώ και εγώ όπως ο ελύτης : «Κάπου ανάμεσα Τρίτη και Τετάρτη πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα».

Δευτέρα : ώρα για αποφάσεις και για εργασιακή δράση .Θα κόψω τον καφέ αναφωνώ
ενώ με κοροιδεύουν βλέποντας την δράση του σ/κ στο φέησμπουκ.
τελικά τι είναι πιο κατινιά ,το μέσο (φεησμπουκ) ή οι άνθρωποι ;

Και πάλι κυριακή ώρα για ήλιο μπρέρα και εσπρέσσο.Μαλάκα τι κάναμε πάλι χθες;;;

υ.γ η πηγή .

Τρίτη, Απριλίου 05, 2011

Σκιές διαφορετικές



σε μια βδομάδα μέσα 2 μέλη μιας κοινωνίας ,είπανε να φύγουνε
λίγο νωρίτερα.
Τα νέα του καρκίνου τους ξαφνικά
ο θάνατος τους αναμενόμενος.
καθημερινότητα για τους σκληρόπετσους.
λύπη όμως γι αυτούς που τους είχανε δίπλα τους.
στην αγκαλιά τους.
κρίμα λένε οι πιο πολλοί όταν μαθαίνουν και την ηλικία τους.
52.
έκπληξη γι τους μεγαλύτερους.
τίποτα το ιδιαίτερο για τα νεούδια.

αντίθετες και οι ζωές τους.
3 παιδιά και γυναίκα ο ένας.
μόνη ορφανή απο μάνα πατέρα αδερφό η άλλη.
με μόνη επιθυμία ο σύντροφος να την παντρευτεί
πριν πέσει σε κώμα. (είπε ο κίτρινος τύπος του χωριού)

και φεύγοντας εγώ απο τα μοχιτάκια του On the road χαζεύω την σκιά που πέφτει μπροστά μου.
πως οι αποφάσεις μιας ζωής αλλάζουν αυτή την σκιά.
και εγώ πρέπει να απολαμβάνω την ζωή τώρα ,όταν ο ήλιος πέφτει πίσω μου.
γιατί κάθομαι και πίνω τα μοχιτάκια...
γιατί η ζωή είναι μόνο αντιφάσεις.

υ.γ : ο θάνατος του σαραντάρη τότε αδερφού κάπου στα 12+ μου
χτύπησε απο τότε καμπανάκια
πόσο μάλλον όταν η μοίρα τα έφερε σε μένα να το πω
στον κολλητό του τότε.
τον πατέρα μου
Thessaloniki Blogs
Weather by Freemeteo.com