Πέμπτη, Μαρτίου 11, 2010

Hostage of Love



Βλέποντας το πρωί ένα επεισόδιο του Πρωήν(;) ναρκομανή συν/ανάπηρου Γιατρού
αποφάσισα να κάνω το μπλογκ ολίγον τι πιο προσωπικό.

τον τελευταίο καιρό τριγύρω μου επικρατεί η αγάπη.

Αγάπη σε αυτόν που περνάει την μέρα του και μοιράζεται εμπειρίες με το άλλο του μισό.
Σε εκείνον που αποτραβιέται απ'όλους και απ'όλα για να κυνηγήσει εκείνη την ανεκπλήρωτη αγάπη.
Αγάπη του πατέρα και της μητέρας που προσμένουν να μεγαλώσουν το δεύτερο τους παιδί.
Αγάπη στον θείο που περιμένει να δει την αδελφούλα του μανούλα
έτοιμος να την σφίξει στην αγκαλιά του και να της μάθει πως να δουλεύει όλη μέρα αργώντας μισή ώρα στα ραντεβού της.

πάντα όμως υπάρχει μιαν άλλη πλευρά.
όπως αυτός που με την βία σταματάει να κάνει αυτό που αγαπά.
όπως αυτή που βλέπει μπροστά της το μέλλον να γκρεμίζεται
όπως ένα κράτος που ποτέ του δεν έμαθε να είναι κοινωνικό / προνοιακό
παραμόνο νταλαβεριζότανε με αυτούς που πρόσκαιρα αγαπούσε και τώρα
καταρρέει σαν τον παχύσαρκο στο Σεβεν που πεθαίνει γιατί τρώει ως θανάτου
όσο ομως και αν ξεσκίζει τις σάρκες του όμως για ανακούφιση
ο θάνατος φαντάζει όλο και πιο κοντά.

και χειρότερα απ'όλα νιώθω την άρνηση
μπορεί να μην χρειάζεται πολύ δύναμη για να γυρίσω και εγώ την πλάτη
αλλά ελα μου ντε που νιώθω οτι αυτές οι πλάτες κουράστηκαν πια.


Σβήνω τα ίχνη απ' τα ψέματα μας
παραπατάω στην σιωπή
έγινε η απώλεια συνήθειά μας
κι ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή
Thessaloniki Blogs
Weather by Freemeteo.com