Τετάρτη, Οκτωβρίου 29, 2008

εξωφρενικότητα _ wackness



χθες,που ήταν 28η οκτωβρίου,μπορείς να κάνεις 2 πράγματα

- να δεις την παρέλαση ,να ψάξεις ταβέρνες να σαβουρώσεις ,να χωθείς και σε μια καφετέρια

- μπορείς να ψάξεις και το νόημα της ζωής

εγω κλασσικά έκανα στο περίπου και το ένα και το άλλο
στην ταινία λοιπον το ζουμί είναι η πρόταση i'm searching for the dopeness of stuff you are searching the wackness
εκεί λοιπόν αναρωτιέσαι,αμα θές,εσυ πώς την ψάχνεις:
προσπερνάς και ψάχνεις την χαρά κουνώντας τους όμους λέγοντας ε,και
ψάχνωντας αυτό το κάτι που θα σε δώσει μία χαρά

αναρωτιέσαι που στο διάολο βρέθηκαν ολοι αυτοί τριγύρω σου στα μπαρ στα μπουζούκια στο ελιζέ
γιατί αρχίζεις ξαφνικά να απολαμβάνεις την δουλειά σου χωρίς άγχος
γιατί τα όχι που συχνα πυκνά δέχεσαι δεν σε πτοούν
πώς έχασες 2 κιλά ενώ τρώς σαν γουρούνι γύρους
γιατί είσαι σίγουρος οτι ο έρωτας είναι εκεί τριγύρω στην γωνία και σου σκάει χαμογελάκι

αυτό που κατάλαβα σήμερα όπως λεει κι η ταινία όπως κάνει στην ζωή του και ένας φίλος:
όλα τα ερεθίσματα στην ζωή είτε είναι "όχι" είτε "ναι".απαιτουν.
υπέρβαση
κόπο
τρόπο
πόνο.

-καθείς πάντα με τον τρόπο του-
ίσως η αξία των πραγμάτω βρίσκεται σε αυτά που εμείς θέλουμε,αρκεί να ψάξουμε να τα βρούμε.

ίσως καμία φορά να κάνουμε πως δεν αλλάζει κάτι (άν διαβάσατε αλλουνού το μπλόγκ)

ίσως γιατί αυτά που τρέχουν τριγύρω είναι και dope kai wacky
όλα ερεθίσματα είναι...

Τρίτη, Οκτωβρίου 21, 2008

πίεση...



3ταινίες θαύμασα το π/σ/κ/δ
(είπαμε,πλεον πρέπει να βγαίνουμε κι λιγο εξω)

1)μαύρο φίδι βογκά
2)αγγλοι γουστάρουν αμερικάνες
3)το τσεκούρι

καί οι τρείς μιλάνε για την πίεση που αντιμετωπίζει η ανθρώπινη ψυχή,κάθε μία με την δική της ματιά.
η πρώτη μέσα απο το πόσο ευάλωτοι είμαστε σε άσχημες καταστάσεις
η δεύτερη στο πόσο σκληρές επιλογές να κάνεις μέσα στο πέπλο που πανεμορφα δημιουργεί ο γούντυ άλλεν
η τρίτη για το βάρος το άγχος που έχει ο 40αρης ανεργος στην ευρώπη των χετζ φαντς

και ώς γνωστό η ανθρώπινη ψυχή δεν έχει όρια
άλλοι κλείνονται,
αλλοι σκοτώνουν
αλλοι παίζουν μπλουζ

Κυριακή, Οκτωβρίου 19, 2008

αυτοψυχανάληση



ο οκτώβρης είναι πάντα μυστήριος μήνας για μένα.
εποχή που στρώνεις ρουτίνα εσύ κι η τριγύρω σου.
βέβαια κάπου εκεί κάνεις κι συγκρίσεις,βλέπεις τι έχουν οι άλλοι που δεν εχεις εσύ ,τί εχεις εσύ εναντι των άλλων
τι σου λείπει
τι τους λείπει.

είναι ο μήνας που σε μπερδεύει λόγω καιρού κρύου ήλιου
είναι κι ο μήνας που πάντοτε μου χάριζε μια "κατάθλιψη"
εκείνο τελος πάντων το κωλοαίσθημα που δεν σε αφήνει να σηκώνεσαι απο το κρεββάτι
δεν σε αφήνει να φορέσεις το ασπρο σακκάκι
και εκεί που νομίζεις το νικάς σου ρίχνει μια μπόρα και καταλαβαίνεις ποιά ακριβώς είναι τα όρια σου.
πάντοτε τον έκλεινα αυτόν τον μήνα με μια συναυλία απο διάφανα κρίνα.
ή προσπαθώντας να χαμογελώ πολύ σε άσχετο χρο΄νο
ή απλώς να ρίχνω το γνωστό εκκωφαντικο γέλιο/αλαλαγμό


φέτος λέω να τον κλείσω τον κύκλο .σταματώντας την ρημάδα την αγρανάπαυση
τώρα με θετικά με αρνητικά αποτελέσματα δεν ξέρω...

απο την άλλη αν όλες μου οι επιλογές ήταν σωστές ισως να μην μίλαγα καν για κύκλο.
και όλα να ήταν καλύτερα.
ίσως να ήμουν κι παντρεμένος...
(όχι όμως φτιάχνοντας την δικιά μου φάρμα στο ζαγκλιβέρι μουσέλ!)

Κυριακή, Οκτωβρίου 12, 2008

εκτατο πόστ



πως νιώθει κανείς γράφωντας ποστ στο μπλογκ του απο νετ καφε..;

χωρίς πισι για 10μερες...;

χωρίς διάθεση να βγαίνει με τον γρηγόρη σαββατοβραδο...;

ξέρωντας οτι ειναι κυριακή κι η βδομάδα δύσκολα θα βγεί...;


δευτέρα βράδυ σπίτι μου

η ζωή κάνει κύκλους
η ζωή όσο μεγαλώνεις δυσκολεύει
η ζωή ποτέ δεν θα γίνει αυτό που φαντάζεσαι...
Thessaloniki Blogs
Weather by Freemeteo.com