Πέμπτη, Μαΐου 19, 2016

I love this game.

Προς το τέλος άλλης μιας εξαιρετικά βαριεστημένης και ανούσιας μέρας στην δουλειά σκόνταψα πάνω σε

αυτό

Ακολουθεί βιωματικό ποστ.

Το 1986 ήμουν πολύ μικρός για να παρακολουθώ το μουντιάλ στο μεξικό
Το 1987 θυμάμαι μόνο το "κομμούνια κομμούνια σας κάναμε σαπούνια" και το πρώτο μου σιδερότυπο απο το μπλεκ με τον πελεκάνο
Το 1988 έκανα τον ντασάεφ για τα τοπικά του ζαγκλιβερίου
Το 1989 έμαθα οτι βγήκαμε 2οι σε ένα νοσοκομείο της μόσχας πέντε μέρες μετά
Το 1990 γέλασα με τον σκορπιό του Χιγκίτα ,αγάπησα τον Γκοικοτσέα και σεβόμουν τον Σίλτον

Το 1991 αγάπησα το μπάσκετ

Ενώ προσπαθούσα να αποφύγω για δεύτερη φορά την οστεομυελίτιδα στο πόδι όλη η πόλη ζούσε μόνο για ένα ματς.Στο ασανσερ προς το χειρουργείο ο τραυματιοφορέας,ξάδερφος κάποιου γνωστού αθηνέζου προπονητή όπως θυμήθηκε σήμερα ο πατέρας,μου έταξε πως θα με πήγαινε στον αγώνα να πανηγυρίσουμε τον τίτλο του ΠΑΟΚ.
Τους δύο πρώτους αγώνες τους είδα στο νοσοκομείο Παναγία με τηλεόραση που νοικιάσαμε απο το κυλικείο για 500 δραχμές μετά απο δικιά μου απαίτηση.
Βγαίνοντας απο το νοσοκομείο οι γιατροί ήδη έχουν ξεκόψει τρέξιμο μπάλα μπάσκετ και κάθε παιδική δραστηριότητα οπότε μόνη επιλογή οι βιντεοκασέτες και τα 2 εναπομείναντα ματς

Τουλάχιστον γλίτωσα την καζούρα μετά με το θρυλικό "πότε ; Ποτέ"

Ο αγώνας εδώ.

Τρίτη, Μαρτίου 15, 2016

Σκατάνθρωποι παντού.


Δεν άντεξα και πρέπει να κάνω ανάρτηση.

Βλέπεις φωτογραφία ανθρώπου που χαμογελά ενώ τέσσερις τον κουβαλάνε σε εναν ορμητικό παραπόταμο.
Διαβάζεις τα σχόλια.
Εμετός.

Ξέρω πως ποτέ δεν θα χαμογελάσω όπως αυτός ο άνθρωπος.
Αυτός τα κατάφερε.
Εγώ λύγισα.


ψοφο στη ναζιστική προπαγάνδα και τα φερέφωνα της!
Δημοσιεύτηκε από Όμιλος Σοσιαλιστικού Σουρρεαλισμού στις Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016


Τετάρτη, Ιανουαρίου 06, 2016

Κυριακή, Ιουλίου 06, 2014

Τι μου έμαθε το τελευταίο επεισόδιο του Big bang Theory




Βασικά είναι τι μου έμαθε ένας τραπεζικός
και το τελευταίο επεισόδιο της ημιπετυχημένης σειράς.

Ο τραπεζικός μου έμαθε οτι το υπερκοινωνικιλίκη είναι το νέο χιπστεριλίκη
(πουστριλίκη το λέει αυτός)

Το να είσαι μοναχικός 30άρης <μπακούρι>  στην πόλη της θεσσαλονίκης
που προσπαθεί να βρεί το ετεροφυλόφιλο του ταίρι σημαίνει μόνο ένα πράγμα

Κοινωνικότητα.

Οι 30άρες αυτής της πόλης ,έχουν φίλους
δεν έχουν γκόμενους
δεν έχουν φακ μπαντης (τουλ έτσι λένε)
έχουν φίλους παντού ,βγαίνουν παντού ,κάνουν τα πάντα.

Οπότε ερχόμαστε στο σήριαλ

Οι δύο συμβουλές προς τον Ραζ που αντιμετωπίζει φάση "μόνος και αγάμητος θα παω"

1) Μην φοβάσαι να μείνεις μόνος
2)Η επόμενη γυναίκα που θα γνωρίσεις ,δεν θα είναι η τέλεια γυναίκα

οπότε αν είσαι μοναχικός 30άρης ξέρεις ,οτι κάποια στιγμή δεν θα αντέξεις τις υπερωρίες της υπερκοινωνικότητας αυτής που κορτάρεις και πως αυτή δεν θα είναι η μία και μοναδική

αντί κατακλείδας ,αυτό :

Κυριακή, Ιουνίου 29, 2014

Ζάρωνε και μην μιλάς.

Το μπλογκ το ξεκίνησα για να γράφω απόψεις και βιώματα σε μια μορφή ημερολογίου ,μια φορά έπιασα και το μυθικό 1000hits γιατί έγραψα τι άκουσα σε μια ραδιοφωνική εκπομπή.
Εκεί βίωσα πρώτη φορά το πόλεμο των σχολίων με άτομα που ποτέ δεν με ξέρανε και ποτέ δεν με γνώρισαν.

Απο τότε και με την τούρλα των κοινωνικών δικτύων το φαινόμενο πλέον είναι καθημερινό.
είτε μιλάμε για τον παπά που αρνήθηκε να βαφτίσει γκρινιάρικο τρίχρονο
είτε για τον κατσουράνη και το εαν θα παίξει
είτε για την μήνυση του μπουτάρη στους ρακοσυλλέκτες

αμέτρητα σχόλια και επιθέσεις.

Καλά τα κοινωικά προφίλ και τα κοινωνικά δίκτυα αλλά σαν τον χαλαρό σαββατιάτικο καφέ που θα συζητάς την έννοια του φλάφερ δεν έχει.

Μπήκαμε για τα καλά πλέον στο καλοκαίρι και προβλέπεται να είναι το πιο χαλαρό / ήσυχο

ας αφήσουμε την δράση γι αυτούς που μπορούνε γι αυτούς που κρίνουν και τα τρολς.

Πέμπτη, Ιουνίου 05, 2014

Επιλογές

Προχθές στο ξεκίνημα των Πανελλαδικών εξετάσεων στην καθιερωμένη συνέντευξη του μαθητή για το πως ήταν το θέμα και ποια σχολή έχει στόχο ,στην απάντηση "Σχολή κινηματογράφου" τα μικρόφωνα κάνανε ανεπαίσθητα ελάχιστα πίσω και κοντοστάθηκαν.
Μετά την άβολη σιωπή ενός δευτερολέπτου η μία "ρεπόρτερ" έκανε την προφανή ερώτηση.
-Δεν σε νοιάζει η επαγγελματική αποκατάσταση ;
Η απάντηση αφοπλιστικά νεανική που αν την άκουγε το 80% των γνωστών μου θα γκρεμίζονταν ο "κοινός νους" τους.
-Γιατί αν περάσω Νομική θα βρώ δουλειά ;

Εγώ το επαναλαμβάνω συχνά ,ειδικά στα επαγγελματικά.

Πάντα υπάρχει επιλογή ,πουθενά δεν υπάρχει Αδιέξοδο

05/06/1989 στην πλατεία τιεν αν μεν ένας περαστικός ΕΠΕΛΕΞΕ να σταθεί στον δρόμο όλων αυτών των τανκς ακίνητος. Εκείνη την ώρα που στάθηκε δεν είχε "ναι,αλλά..." στο μυαλό του


*ανάμνηση κούδη : εκείνες τις μέρες ήμουν στην Μόσχα για να δουν οι εκεί ιατροί την κατάσταση μου και τι μπορούσε να γίνει.Προφανώς και δεν υπήρχε κανένα νέο απο την Κίνα.Το μάθαμε γύρω στις 16/06 που γυρίσαμε πίσω,είχε καύσωνα,μαζί με τα νέα πως είχαμε βγεί 2οι στο Ευρωμπάσκετ 

Σάββατο, Μαΐου 10, 2014

Η χρήση του όρου "φίλη / ος"



Σε κάποια στιγμή των τριάντα μου κατάλαβα ότι όταν συναναστρέφομαι με ξένο κόσμο χρησιμοποιούσα συχνά προτάσεις που πήγαιναν "έχω έναν φίλο/η...."
Αυτή η ανασφάλεια μου να αποδείξω οτι δεν είμαι αντικοινωνικός λογικά ήταν ή πολύ κουραστική  ή αντικείμενο χλευασμού.
Μετά κατάλαβα οτι και η χρήση του όρου για κάποια άτομα ήταν κάπως καταχρηστική.
Τελικά το σωστό είναι οτι οι φίλοι είναι σαν την υφήλιο
έχει γείτονες χώρες που πάντα βρίσκονται δίπλα σου
έχει μακρινές ηπείρους που έχουν διαφορετικές κουλτούρες που επισκέπτεσαι σπάνια
κρατίδια που αναγνωρίζεις μόνο εσύ
αδερφές πόλεις χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά

και όλα αυτά με το ρητό πάντα

every man is an island
Thessaloniki Blogs
Weather by Freemeteo.com